قرار بود همین‌که کت‌وشلوار را آماده کنند به ما زنگ بزنند. اما چند دقیقه از ساعت پنج می‌گذشت و هنوز از خیاط‌ خبری نبود. ساعت هفت بعدازظهر هم همه‌جا بسته می‌شد. نمی‌توانستم بیش از این منتظر بمانم. تلفن را برداشتم و به‌جای پدرم به خیاط‌خانه‌ زنگ زدم. دیگر آن‌قدر صدایم کلفت شده بود که بشود خودم را جای پدر جا بزنم. اسم پدرم را گفتم و منتظر ماندم تا آقایی که گوشی را برداشت برود و از خیاط بپرسد. تا او بیاید، پیش خودم فکر می‌کردم که اگر آماده نباشد، فردا صبح لباس مناسبی برای پوشیدن ندارم. رهبر ارکستر از دستم عصبانی می‌شود یا شاید هم نگذارد با هر لباسی روی صحنه بروم.
از میان مدرسه‌های چند منطقه بهترین پیانونواز‌، ترومپت‌زن‌ها و ساکسیفون‌نوازها را انتخاب کرده بودند تا در کلیسایی برای پی‌یر ترودو، نخست‌وزیر کشور و همراهانش بنوازند. ارکستر بزرگی بود و از آن میان سه نفر ترومپت می‌زدیم. درواقع، قرار بود من ملودی اصلی را بزنم، و اگر نمی‌رفتم، کار خراب می‌شد. آن روز صبح، پس از آخرین تمرین، آقای فریدمن، رهبر ارکستر پیش من آمد و گفت، "امشب خوب بخواب و فردا نیم ساعت زودتر بیا. باشد؟ تاکسیدو هم یادت نرود."

ادامه مطلب...

در این روز جهانی رویارویی با هراس از هم‌جنس‌گرایان فرصت را مناسب شمردم تا بخش هویت جنسی کتاب روانشناسی نوجوان را در این‌جا بازنشر کنم. این اثر را چندی پیش نشر قطره چاپ کرد و شاید نخستین اثری است که در ایران به بررسی علمی هم‌جنس‌گرایی می‌پردازد.

هویت جنسی
زمانى که نوجوانان به مرحله‌ی کشف هویت جنسى می‌رسند، ابراز عشق و علاقه به آنها و راهنمایى کردن‏شان اهمیت ویژه‏اى به خود مى‏گیرد. به قول روان‌شناس رشد «دکتر اریک اریکسون» یکى از مهم‏ترین وظایف نوجوانان شکل دادن به هویت است. نوجوانان در دوره‏هاى مختلف، نقش‏هاى متفاوت را امتحان مى‏کنند تا ببینند کدام نقش مناسب آن‌هاست و با کدام نقش احساس راحتى بیش‌ترى دارند. رهبرى گروه، یاغى‏گرى، روشنفکرى، سخت‏کوشى، ورزشکاری، و صدها نقش دیگر. این‌که نوجوان با پذیرش برخى نقش‏ها احساس راحتى بیش‌ترى دارد به خلق و خو، نوع تربیت، انتظارها و ارزش‏هاى جامعه، تأیید هموندان و البته سیم‏کشى مغز او بازمى‏گردد.

ادامه مطلب...

ادامه مطلب...